Ceza kanunlarının zaman bakımından uygulanması, suçun işlendiği zaman kanunu ile sonraki kanunlar arasındaki geçerlilik sorunlarını ele alır. Bir fiilin işlendiği zaman ile hükmün kurulduğu zaman içinde kanun değiştiğinde hangi kanunun uygulanacağı sorununa ilişkin çeşitli ihtimaller gündeme gelebilir ve bunlardan birisi kanunlaştırılabilir. Dannecker, suçun işlenmesi ile yargılanması arasında hukuki bir değişiklik olması durumunda, önceki ve sonraki hukuk normlarının zamansal geçerlilik alanları arasında sınır çizmekte ortaya çıkan sorunların, çoğunlukla ceza kanununun güvence fonksiyonunun bir parçası olan geçmişe yürüme yasağı çerçevesinde tartışıldığını ifade etmektedir. Bununla beraber bu satırların kaleme alındığı 90’lı yıllarda uygulamada daha sık gündeme gelen ve esasen aynı ölçüde sorunlu olanın ise lehe kanunun uygulanmasının “geçmişe yürüme yasağına bir istisna” olarak görülmesi olduğuna işaret etmektedir.
Bu çalışma ile köklü bir geçmişe sahip olan ceza kanununun zaman bakımından uygulanmasına ilişkin temel yaklaşım biçimlerinin değişip değişmediği ve 5237 sayılı TCK m. 7 hükmünün konuya ilişkin çözümü incelenecektir.