Bu çalışma, kesin hüküm müessesesini salt teori ve öğreti çerçevesinde ele almaktan ziyade; idari yargı pratiğine ve yargı kararlarına dayalı bir inceleme sunmayı hedeflemektedir. İYUK’taki normatif eksikliklerin Danıştay, AYM ve Bölge İdare Mahkemeleri tarafından içtihatlarla nasıl doldurulduğu, HMK kurallarının kamu hukuku süzgecinden geçirilerek idari uyuşmazlıklara ne ölçüde uyarlandığı, bu çalışmanın ana eksenini oluşturmaktadır.
Bu eksen etrafında şekillenen çalışmanın birinci bölümünde; kesin hükmün anlamı, idari yargıdaki yasal dayanağı, hukuki niteliğine ilişkin teoriler ve kuruma getirilen istisnalar ele alınacaktır. İkinci bölümde; kesin hükmün şekli ve maddi görünümleri ile maddi anlamda kesin hükmün doğabilmesi için aranan taraf, konu ve sebep birliği şartları, idari yargı kararları ışığında tahlil edilecektir. Üçüncü ve son bölümde ise; kesin hükmün sübjektif etki alanı (nispi ve mutlak etki), idari yargılamada doğurduğu olumlu (unsur/delil etkisi) ve olumsuz (dava engeli) sonuçlar ile hukuk ve ceza yargısı ile idari yargı arasındaki karşılıklı kesin hüküm etkileşimi uygulamadan örneklerle incelenerek tartışmaya açılacaktır.