Bu çalışma, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) 82. Maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçunun nitelikli hallerini; pozitif hukuk, tarihsel gelişim ve karşılaştırmalı hukuk perspektiflerinden bütüncül bir biçimde ele almaktadır. Çalışmada, suçun unsurları ve nitelikli halleri Yargıtay içtihatları ve doktrindeki güncel görüşler ışığında, dogmatik hukuk yöntemiyle çözümlenmiştir. Suç teorisine hakim olan temel ilkeler ışığında, suçun temel şekline eklenen nitelikli unsurlar detaylı bir biçimde incelenmiştir. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır.
Birinci Bölümde; “Kavram-Tanım, Tarihi Gelişim ve Karşılaştırmalı Hukuk” başlığı altında suçun kavramsal çerçevesi, 1840-1858 tarihli Osmanlı kanunnamelerinden 5237 sayılı TCK’ya uzanan tarihi gelişimi ile Almanya, Fransa, İtalya, Rusya, Amerika Birleşik Devletleri ve İslam hukukundaki düzenlemeler incelenmektedir.
İkinci Bölüm’de TCK’nın 81. maddesinde yer alan kasten öldürme suçunun temel halinde “Korunan Hukuki Değer, Suçun Unsurları ve Özel Görünüş Şekilleri” başlığı altında tipikliğin maddi ve manevi unsurları, hukuka aykırılık nedenleri (meşru savunma, ilgilinin rızası, ötenazi) ile teşebbüs, iştirak ve içtima ele alınmaktadır.
Üçüncü Bölümde ise “Kasten Öldürme Suçunun Nitelikli Halleri” başlığı altında TCK’nın 82. Maddesinde sayılan cezayı ağırlaştıran nedenler, her bir bent bakımından ayrı ayrı incelenmiş; ayrıca suçun muhakemesine ve yaptırımına yer verilmiştir.