Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, güvenlik kavramının tarihsel dönüşümü ile siber güvenlik paradigması arasındaki ilişki incelenmiş; siber uzayın kavramsal çerçevesi, güvenlikleştirme yaklaşımı, devletlerin siber güvenlik politikaları ve siber güvenlik yönetişiminin temel aktörleri değerlendirilmiştir.
İkinci bölümde, siber güvenlik alanındaki kolektif yönetişim mekanizmaları ele alınmış; uluslararası örgütlerin, yumuşak hukuk araçlarının ve ortak girişimlerin siber normların oluşumundaki rolü incelenmiştir. Bu kapsamda özellikle AB’nin normatif yaklaşımı ile AB-NATO-BM iş birliği üzerinde durulmuştur.
Üçüncü bölümde ise siber uzayda egemenlik, atfedilebilirlik ve devlet sorumluluğu meseleleri uluslararası hukuk çerçevesinde değerlendirilmiş; özen yükümlülüğü, karşı önlemler, dostane nitelik taşımayan tedbirler ve tazmin mekanizmalarının siber operasyonlar bağlamındaki uygulanabilirliği analiz edilmiştir.
Bu doğrultuda çalışmamızın temel amacı, siber güvenlik ile uluslararası hukuk arasındaki ilişkiyi bütüncül bir perspektifle incelemek; siber uzayın çok aktörlü ve dinamik yapısının uluslararası hukuk bakımından doğurduğu sonuçları değerlendirmek ve Türkçe literatürde bu alandaki akademik çalışmalara katkı sunmaktır.