Suç işlemek amacıyla bir araya gelen kişilerin oluşturduğu yapılanmalar, yalnızca bireysel suçların işlenmesini kolaylaştırmakla kalmamaktadır. Sahip oldukları organizasyon, süreklilik ve hiyerarşik yapı sayesinde toplumsal düzen bakımından daha geniş ve sürekli bir tehlike meydana getirmektedir. Bu sebeple suç örgütleriyle mücadele ceza hukukunun önemli sorun alanlarından birini oluşturmaktadır. Teknolojik gelişmeler, iletişim ve haberleşme imkânlarının çeşitlenmesi ve suç örgütlerinin ulusal sınırları aşan bir nitelik kazanması ise bu mücadeleyi her geçen gün daha karmaşık hâle getirmektedir.
Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda “Özel Hükümler” isimli ikinci kitabın, “Topluma Karşı Suçlar” başlıklı üçüncü kısmının beşinci bölümü olan “Kamu Barışına Karşı Suçlar” içerisinde yer alan “Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma” başlıklı TCK’nın 220’nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenmektedir. Söz konusu maddenin başlığı “Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma” suçu olsa da, ikinci fıkradaki örgüt üyeliği fiili bağımsız bir suç teşkil etmektedir. Nitekim aynı maddenin gerekçesinde suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçunun ayrı ve bağımsız bir suç olduğu ifade edilmektedir.
Çalışması sürecinde konuya ilişkin öğretideki görüşlerin yanı sıra yargı kararları, uluslararası düzenlemeler ve mukayeseli hukuk sistemleri incelenerek suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçunun kapsamlı biçimde değerlendirilmesine gayret edilmiştir.
Çalışmanın temel amacı, örgüt üyeliği suçunun unsurlarının belirlenmesiyle yetinilmeyerek, bu unsurların uygulamada nasıl somutlaştırılması gerektiği konusunda öğretiye ve uygulamaya katkı sağlayabilecek bir değerlendirme ortaya koymaktır.