Bu çalışmanın konusunun seçilmesindeki temel etken; veteriner hekimin hukuki sorumluluğunun, klasik eşya hukuku kalıplarına sığdırılamayacak kadar kendine özgü bir hal almasıdır. Özellikle tıbbi uygulama hatalarında aydınlatma yükümlülüğünün kapsamı ve hayvanın ölümü veya sakat kalması durumunda gündeme gelen manevi tazminat talepleri hem doktrinde hem de yargı kararlarında güncelliğini koruyan hukuki sorunlardır. Bu çalışma, hayvanın hukuki statüsündeki belirsizliklerin veteriner hekimin sorumluluğuna nasıl yansıdığını ve bu sorumluluğun sınırlarının nasıl çizilmesi gerektiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır.Bu amaç doğrultusunda çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır:
Çalışmanın birinci bölümünde, hayvanın hukuki statüsü ve veteriner hekimlik sözleşmesinin hukuki niteliği incelenmiştir. Bu bölümde, hayvan hakları teorisindeki gelişmelerin pozitif hukuka yansımaları ve hasta sahibi ile veteriner hekim arasında kurulan sözleşmenin türü ve unsurları ele alınmıştır.
İkinci bölümde, veteriner hekimin aydınlatma yükümlülüğü ve tıbbi uygulama hataları (malpraktis) detaylandırılmıştır. Hekimin özen borcunun sınırları, aydınlatılmış onamın geçerlilik şartları ve kusur sorumluluğunun görünüm biçimleri doktrin ve yargı kararları ışığında irdelenmiştir.
Çalışmanın üçüncü ve son bölümünde ise, veteriner hekimin hukuki sorumluluğunun sonuçları olan maddi ve manevi tazminat kavramları tartışılmıştır. Özellikle hayvanın zarar görmesi halinde hükmedilecek manevi tazminatın belirlenmesi sorunu, Amerikan hukuku ve Türk hukuku arasındaki yaklaşımlar mukayeseli olarak değerlendirilerek, mevcut hukuki boşluklar ve çözüm önerileri sunulmuştur.